- FerminaVan Vliet (beiden D66) over de zorg voor dak- en thuislozen (Ingezonden 22 december 1994); Antwoord
- 16Kb
-
http://www.geencommentaar.nl/parlando/index.php?action=doc&filename=KVR1027
- De vragen betreffen de veranderende samenstelling van de groep dak- en thuislozen, onder meer als gevolg van de bezuinigingen in de psychiatrie.
- Gezondheidszorg (Geestelijke gezondheidszorg) Gezondheidszorg (Maatschappelijke gezondheidszorg) Welzijn (Overig)
- Geestelijke gezondheidszorg Kansarmen Maatschappelijk werk
- Kamervragen met antwoord 1994-1995, nr. 396, Tweede Kamer
- Volksgezondheid, Welzijn en Sport
-
Fermina
Van Vliet
- 1995-01-24
- 1994-12-22
- KVR1027
- 2 pag.
Fermina
Van Vliet
Terpstra
Kent u de studie naar dak- en thuislozen van het Nederlands Instituut voor Zorg en Welzijn «Wegwijs»?
Worden er steeds meer jongeren, vrouwen, harddruggebruikers en, als gevolg van bezuinigingen in de psychiatrie waardoor mensen minder snel en korter worden opgenomen, ex-psychiatrische patie¨nten thuisloos?
Worden de middelen, die dit jaar beschikbaar zijn voor de thuislozenzorg, vooral besteed voor internaten die bevolkt worden door traditionele groepen, zoals oudere mannen met alcoholproblemen?
Deelt u de stelling, zoals in genoemd rapport, dat de overheid te weinig rekening houdt met de veranderde samenstelling van de groep dak- en thuislozen?
Zo ja, wat zijn de gevolgen van de veranderde samenstelling voor het te voeren beleid?
De Volkskrant, 20 december 1994
Ja.
Mij bereiken van diverse kanten berichten dat het aantal vrouwen, jongeren alsmede harddruggebruikers die thuisloos worden, toeneemt. Voor wat betreft het vraagstuk van de ex-psychiatrische patie¨nten onder de thuislozen merk ik het volgende op. Tot op heden heeft nog geen substantie¨le beddenreductie in de Algemeen Psychiatrische Ziekenhuizen (APZ’en) plaatsgevonden. De afgelopen vijf jaar zijn er ongeveer 1500 plaatsen in de Regionale Instellingen voor Beschermd Wonen bijgekomen waarmee het aantal plaatsen Beschermd Wonen op ongeveer 4100 is gekomen. De bezuinigingen in de Geestelijke Gezondheidszorg hebben geen invloed gehad op het aantal beschikbare bedden voor chronische patie¨nten. Het aantal thuislozen met psychische stoornissen is echter wel toegenomen. Het gegeven dat mensen minder snel en korter worden opgenomen staat mijns inziens los van bezuinigingen, maar is een proces dat onder invloed van maatschappelijke ontwikkelingen al jaren onderwerp van beleid is. Naast korte opneming – om hospitalisatie te vermijden – is extra-muralisatie een beleidsdoelstelling, met name waar het gaat om nieuwe clie¨nten. De sector van de Ambulante Geestelijke Gezondheidszorg (RIAGG’en) is hiertoe de laatste tien jaar versterkt. Voor de goede orde merk ik op dat voor patie¨nten die echt de zorg en bescherming nodig hebben van een APZ, die mogelijkheid er altijd zal moeten zijn.
De voorzieningen voor maatschappelijke opvang, waaronder de opvangvoorzieningen voor thuislozen zijn met ingang van 1 januari 1994 gedecentraliseerd naar de daartoe aangewezen centrumgemeenten met de verplichting tijdens een overgangsperiode van twee jaar het (capaciteits)niveau te handhaven. Het voor de thuislozenzorg beschikbare bedrag zal derhalve ook dit jaar grotendeels worden aangewend voor het subsidie¨ren van de bestaande thuislozeninternaten, die vooral onderdak en begeleiding, verzorging en in enkele situaties verpleging bieden aan oudere thuislozen, die daar veelal langdurig verblijven. Een van de internaten is bestemd voor de opvang van vrouwen. De subsidie-lasten per capaciteitsplaats hebben betrekking op zowel de kosten van onderdak en levensonderhoud als de kosten van begeleiding en zorg. Voorafgaand aan de decentralisatie van deze voorzieningen is een beleid gevoerd gericht op toename van de capaciteit van de internaten, verbreding van het aanbod van diensten, het bereiken van nieuwe groepen thuislozen, het actief streven naar maatschappelijk herstel en terugkeer naar zelfstandig wonen. De traditionele residentie¨le capaciteit is verminderd ten gunste van een veel groter aantal capaciteitsplaatsen in de vorm van passantenplaatsen, begeleid wonen en nachtopvang. Die ontwikkeling zet zich voort.
Neen. Zowel door de rijksoverheid als door gemeenten wordt een actief innoverend beleid gevoerd, rekening houdend met de verschuivingen binnen de doelgroep. Dat moet leiden tot verbreding van het aanbod en het bereik van de hulpverlening, niet tot het uitwisselen van doelgroepen. De gevolgen voor het te voeren beleid zijn grotendeels al zichtbaar in het beleid van verschillende departementen, van gemeenten en van voorzieningen en instanties op het terrein van de geestelijke gezondheidszorg. Decentralisatie van het uitvoerende werk naar gemeenten, de wettelijke verankering van de zorgplicht van gemeenten, inzet van het zorgvernieuwingsfonds voor de geestelijke volksgezondheid op het grensvlak met de maatschappelijke opvang, aandacht voor deze problematiek in de ondersteuning van het lokale welzijnsbeleid en in het grote stedenbeleid, een grotere betrokkenheid van sociale diensten, woningcorporaties, politie en andere diensten en voorzieningen op lokaal en regionaal niveau, het tot uiting brengen van deze problematiek in de verdeelsleutel gemeentefonds, een meerjarig onderzoeksprogramma op dit terrein en een vierjarig project voor de ontwikkeling van landelijke taken en ondersteuning zijn de belangrijkste maatregelen, die leiden tot de beoogde verbreding van het aanbod. Daarnaast ondersteunt het ministerie een aantal experimentele vernieuwingsprojecten, waaronder de succesvolle T-teams voor zwervende jongeren en een vijftal regionale afstemmingsprojecten voor maatschappelijke opvang en geestelijke gezondheidszorg.