- Vragen van het lid Marijnissen (SP) over de mensenrechten-situatie in Indonesië (Ingezonden 13 december 1994); Antwoord
- 14Kb
-
http://www.geencommentaar.nl/parlando/index.php?action=doc&filename=KVR968
- De vragen betreffen uitspraken van minister Van Mierlo van Buitenlandse Zaken over de mensenrechten in Irian Jaya en Indonesië, tijdens de begrotingsbehandeling van zijn departement, in verhouding tot conclusies uit recente rapporten van Amnesty International en Asia Watch.
- Staats- en bestuursrecht (Grondrechten) Internationale betrekkingen (Overig)
- Indonesië Papua Nieuw-Guinea Mensenrechten Rijksbegroting Buitenlandse Zaken
- Kamervragen met antwoord 1994-1995, nr. 339, Tweede Kamer
- Buitenlandse Zaken
-
Marijnissen
- 1995-01-09
- 1994-12-13
- KVR968
- 1 pag.
Marijnissen
Kok
Was u tijdens de behandeling van de begroting Buitenlandse Zaken in de Kamer bekend met de conclusies van het laatste rapport van Amnesty International «Power and impunity» en het recent verschenen «Indonesie¨-rapport» van Asia Watch over de mensenrechten-situatie in Indonesie¨?
Zo ja, hoe moeten uw uitspraken met betrekking tot de situatie in Irian Jaya «Er is op dit moment naar het oordeel van de regering geen sprake van schendingen van mensenrechten op grote systematische en structurele schaal » en met betrekking tot de situatie in Indonesie¨ in het algemeen, inhoudende dat er de laatste jaren in Indonesie¨ een liberaler klimaat is ontstaan onder andere tot uiting komend in een groeiende vrijheid van meningsuiting, gezien worden in het licht van de harde gegevens en conclusies in de eerder genoemde rapporten?
Zo neen, bent u dan bereid uw genoemde uitspraken te herroepen?
Zo neen, wilt u dan aangeven wat uw bezwaren zijn tegen de gegevens en de conclusies in de genoemde rapporten?
Handelingen Tweede Kamer, 30 november 1994
Ja.
Tijdens de behandeling van de begroting van Buitenlandse Zaken is nimmer ontkend dat er zich in Irian Jaya incidentele schendingen van de mensenrechten voordoen. Hiervan worden verschillende voorbeelden genoemd in de rapporten van Amnesty International en Human Rights Watch/Asia (voorheen Asia Watch). Daarbij is er, zoals ik reeds tijdens het begrotingsdebat stelde, naar het oordeel van de Regering echter geen sprake van schendingen van mensenrechten op grote systematische en structurele schaal. Dit betekent evenwel niet dat er geen aanleiding bestaat tot zorg. De schendingen van de mensenrechten in Indonesie¨, inclusief die in Irian Jaya, worden dan ook geregeld tijdens gesprekken met de Indonesische autoriteiten ter sprake gebracht. Met betrekking tot de situatie ten aanzien van de mensenrechten in Indonesie¨ in het algemeen heb ik er tijdens de begrotingsbehandeling in de Tweede Kamer op 30 november jl. juist op gewezen dat ik tot mijn spijt heb moeten vaststellen dat het afgelopen jaar ontwikkelingen hebben plaatsgevonden die een terugval inhielden. De instelling van een verschijningsverbod van drie vooraanstaande weekbladen en de arrestatie en veroordeling van de leider van de onofficie¨le vakbond SBSI, Mochtar Pakpahan alsook de toegenomen spanning op Oost-Timor, kunnen als voorbeelden van deze terugval in de mensenrechtensituatie worden genoemd. Deze recente ontwikkelingen staan immers haaks op de bemoedigende ontwikkelingen die – overigens ook in de ogen van verschillende Indonesische NGO’s – de afgelopen jaren in Indonesie¨ plaatsvonden, onder meer ten aanzien van de toegenomen vrijheid van meningsuiting en de vergrote ruimte voor de pers.
In het licht van het antwoord van vraag 1 niet van toepassing.