- harttransplantaties; Antwoord
- 15Kb
-
http://www.geencommentaar.nl/parlando/index.php?action=doc&filename=KVR996
- Vragen over Protocol Harttransplantatie van Academisch Ziekenhuis Rotterdam, Academisch Ziekenhuis Leiden en St. Anthonius Ziekenhuis Nieuwegein, in bijzonder over stelling daarin dat harttransplantaties beperkt worden tot diegenen met wie behandelende artsen en andere betrokkenen in redelijke mate direct kunnen communiceren, en de geldigheid van deze eis voor andere geneeskundige behandelingen.
- Gezondheidszorg (Geneeskunde) Gezondheidszorg (Zorginstellingen)
- Chirurgie Discriminatie
- Kamervragen met antwoord 1994-1995, nr. 367, Tweede Kamer
- Volksgezondheid, Welzijn en Sport
-
Oedayraj Singh Varma
- 1994-11-22
- KVR996
- 2 pag.
Oedayraj Singh Varma
Borst-Eilers
Wordt in het Protocol Harttransplantatie van het Academisch Ziekenhuis Rotterdam, het Academisch Ziekenhuis Leiden en het St. Antonius Ziekenhuis Nieuwegein gesteld, dat harttransplantaties alleen verricht worden bij mensen «met wie de behandelende artsen, verpleegkundigen, maatschappelijk werkenden en andere betrokkenen in redelijke mate direct kunnen communiceren»?
Kan het Protocol tot gevolg hebben dat mensen die de Nederlandse taal niet of in geringe mate beheersen, niet in aanmerking komen voor een harttransplantatie? Zijn er mensen om die reden uitgesloten van een harttransplantatie?
Geldt de eis om in redelijke mate te kunnen communiceren ook ten aanzien van andere geneeskundige handelingen? Zo ja, welke?
Acht u het juist dat mensen, met wie niet in redelijke mate direct gecommuniceerd kan worden, worden uitgesloten van geneeskundige handelingen?
Bent u bereid het Protocol Harttransplantaties zodanig te laten wijzigen dat alle ingezetenen – ongeacht hun beheersing van de Nederlandse taal – op gelijke wijze in aanmerking kunnen komen voor een harttransplantatie?
De geciteerde tekst is correct. De tekst is te vinden in de protocollen van beide Nederlandse harttransplantatiecentra. Ik teken hier wel bij aan, dat het gaat om een zogenaamde relatieve contra-indicatie. Dat wil zeggen dat het criterium niet bij voorbaat wordt gehanteerd als absoluut uitsluitingscriterium.
Wanneer een patie¨nt die de Nederlandse taal niet machtig is in Nederland behandeld moet worden kan er een probleem zijn. Een harttransplantatie, met name de nabehandeling daarvan, is complex en stelt langdurig zware en steeds wisselende eisen aan de patie¨nt. Omdat bijvoorbeeld geringe klachten kunnen wijzen op afstoting, is het belangrijk dat daarover op elk moment enige vorm van communicatie mogelijk is. Toch leidt het niet of in geringe mate beheersen van de Nederlandse taal in eerste instantie niet tot uitsluiting. Bij twijfel wordt in samenwerking met de maatschappelijk werkende bekeken of voldoende communicatie mogelijk is, danwel of de motivering en de bereidheid aanwezig is om deze te verbeteren. Daarbij wordt mede in de overwegingen betrokken of ondersteuning in de vorm van mantelzorg, bijvoorbeeld van familieleden, kan bijdragen. Voor zover mij bekend zijn tot nu toe geen patie¨nten om deze reden uitgesloten.
Ik ben in zijn algemeenheid de mening toegedaan dat een goede communicatie met de patie¨nt een noodzakelijk onderdeel vormt van de geneeskunst. Er zijn echter behandelingen die desondanks heel wel zonder communicatie kunnen verlopen terwijl dat bij andere niet het geval is. Dat zal afhankelijk van de aard en de intensiteit van de ingreep verschillen. Ik kan daar geen opsomming van geven.
Niet als daar geen goede medische reden voor is.
Ik ben van mening dat alle patie¨nten op gelijke wijze in aanmerking komen voor behandeling. Gezien het bovenstaande meen ik niet dat wijziging verstandig is. Ik ben wel bereid om bij de Ziekenfondsraad te vragen bij de in 1995 voortgaande evaluatie van het protocol aandacht te besteden aan de effecten van deze contra-indicatie in de praktijk.