- Marijnissen (SP) over de aanvullende verzekeringen tandheelkundige hulp (Ingezonden 20 december 1994); Antwoord
- 17Kb
-
http://www.geencommentaar.nl/parlando/index.php?action=doc&filename=KVR997
- Vragen betreffen klachten over verscheidenheid in en onduidelijkheid over de aanvullende verzekeringen tandheelkundige hulp.
- Gezondheidszorg (Tandheelkunde) Gezondheidszorg (Zorgverzekeringen)
- Tandheelkunde Ziektekostenverzekeringen
- Kamervragen met antwoord 1994-1995, nr. 368, Tweede Kamer
- Volksgezondheid, Welzijn en Sport
-
Marijnissen
- 1995-01-16
- 1994-12-20
- KVR997
- 2 pag.
Marijnissen
Borst-Eilers
Kent u de verontrustende berichten van de Consumentenbond en de Stichting de Ombudsman over de verscheidenheid in en onduidelijkheid over de aanvullende verzekeringen tandheelkundige hulp?
Is het u bekend, dat de inhoud van de aangeboden pakketten zeer verschilt, de premies sterk uiteenlopen evenals de maximale vergoedingen per jaar?
Vindt u het aanvaardbaar, dat veel verzekeraars aanvullende pakketten aanbieden waarin minder en soms veel minder tandheelkundige verrichtingen vergoed worden dan tot 1 januari 1995 in het Ziekenfondspakket opgenomen zijn?
Is het u bekend, dat verzekeraars (zoals het Zilveren Kruis) protheses alleen vergoeden in extra dure «Pluspakketten», terwijl juist ouderen en mensen met lage inkomens relatief vaak een prothese dragen?
Vindt u het aanvaardbaar, dat sommige verzekeraars werken met gezinsverzekering waarbij alle gezinsleden verplicht meeverzekerd moeten worden zelfs wanneer ze voor geen enkel onderdeel van het aangeboden pakket in aanmerking komen?
Vindt u aanvaardbaar, dat sommige verzekeraars de volle premie vragen voor kinderen jonger dan 19 jaar (zelfs vanaf 6 jaar), terwijl het grootste deel van de jeugdtandzorg nog in het basispakket opgenomen is?
Is het u bekend, dat veel verzekeraars zonder tegenbericht van de verzekerden dezen automatisch onderbrengen in de aanvullende verzekering per 1 januari 1995?
Realiseert u zich, dat mensen niet allen geconfronteerd worden met de kosten van aanvullende verzekering, maar bovendien veelal de te vergoeden tandartskosten zelf moeten voorschieten?
Deelt u de mening, dat dit alles een extra aanleiding is om de maatregel tot vermindering van de vergoedingen tandheelkundige hulp in te trekken of in ieder geval uit te stellen totdat er een fatsoenlijke, uniforme regeling is?
«Ook dat nog!», 18 december 1994
De Consumentenbond heeft mij op 29 december 1994 over de aanvullende verzekeringen die ziekenfondsen bieden, geschreven. Het antwoord op deze brief wordt u separaat toegezonden . De Stichting De Ombudsman heeft mij op 9 november 1994 geschreven over de beperking van de aanspraak op tandheelkunde in het kader van het ziekenfonds- en standaardpakket. Een afschrift van deze brief en mijn antwoord daarop van 28 november 1994, VMP/VA-943508, treft u bijgaand aan . 2 t/m 6 en 8 Aanvullende verzekeringen zijn een aangelegenheid van particuliere ziektekostenverzekeraars en ziekenfondsen zelf. Het gaat immers om een vrijwillige particuliere ziektekostenverzekering. De overheid heeft daar geen zeggenschap over. Dit geldt in beginsel ook voor de aanvullende verzekeringen bij ziekenfondsen. Slechts artikel 33 in samenhang met artikel 42 van de Ziekenfondswet betreffen restricties met betrekking tot aanvullende verzekeringen bij ziekenfondsen. Deze restricties zijn voor de onderhavige aangelegenheid niet relevant. Het is dus aan ziekenfondsen en particuliere ziektekostenverzekeraars zelf om te bepalen welke tandheelkundige verrichtingen in het aanvullende pakket worden opgenomen en wat voor premie daarvoor betaald moet worden. Hierbij past dan ook dat bepaalde ziekenfondsen, voorzover mij bekend slechts in een enkele situatie, besloten hebben prothesen alleen op te nemen in het «pluspakket». Dit pakket biedt overigens in het algemeen een brede dekking. Verder zijn ook zaken, zoals acceptatiebeleid, hoogte van vergoedingen, gezins- of individuele polis, of er sprake is van restitutie dan wel aanspraken in natura, bij een particuliere verzekering als de onderhavige een aangelegenheid van ziekenfondsen en particuliere ziektekostenverzekeraars zelf.
Ja. De «negatieve optie» is bij ziektekostenverzekeraars een veel gebruikte methode. Een dergelijke optie heeft in het algemeen niet mijn voorkeur. In deze situatie zijn er echter wel voordelen te constateren. De desbetreffende burgers zijn zo per 1 januari 1995 verzekerd voor tandheelkundige hulp zonder dat er sprake is van risicoselectie of wachttijden. Voorts wordt zo bereikt dat zo veel mogelijk mensen zich tegen tandheelkundige kosten verzekeren, zodat de verzekering tegen een zo laag mogelijke premie geboden kan worden.
Zowel bij de begrotingsbehandeling als bij de behandeling van het FOZ 1995 ben ik, schriftelijk e`n mondeling, uitvoerig ingegaan op de versobering van het ziekenfonds- en standaardpakket met betrekking tot de tandheelkundige hulp alsmede op de argumenten op grond waarvan het kabinet tot die maatregel is gekomen. Ik ben nog steeds van mening dat de maatregel verantwoord is en dat, gezien alle voorbereidingen die getroffen zijn, het verantwoord is geweest de maatregel per 1 januari 1995 in te voeren. Met het verwerpen van de door mij ontraden motie heeft de meerderheid van de Tweede Kamer der Staten-Generaal met de maatregel ingestemd. Echter, gezien ook de brief van de Consumentenbond, zal ik de Ziekenfondsraad verzoeken een inventarisatie te maken van de aanvullende verzekeringen die ziekenfondsen voor de tandheelkunde hebben aangeboden. Ik zal de Ziekenfondsraad daarbij bovendien vragen te onderzoeken op welke wijze tandartsen de kosten voor de niet meer in het ziekenfondspakket opgenomen tandheelkundige hulp bij hun patie¨nten in rekening brengen. Dit ook wat betreft patie¨nten die zich niet tegen de kosten van de tandheelkundige hulp verzekerd hebben.
Ter inzage gelegd bij de afdeling Parlementaire Documentatie
23 900 XVI, nr. 42