Wat u moet weten over de Nederlandse verkiezingen

Nederland is een parlementaire democratie wat inhoudt dat de leden van het parlement rechtstreeks gekozen worden door het volk. De verkiezingen voor de Eerste en Tweede Kamer worden om de 4 jaar gehouden. Dit betekent heel eenvoudig dat het gegeven mandaat van het volk aan de gekozen bestuurders om de 4 jaar kan worden teruggenomen of juist worden verlengd. Dit systeem zorgt er in grote mate voor dat het de beleidsmakers “dwingt” een zo goed als mogelijk bestuur te voeren waarbij de wensen van haar achterban (de kiezers) zeker niet vergeten mogen worden.

In het verleden liep het wel anders

Nederland is niet altijd democratisch geweest en was het vroeger de koning(in) samen met de overige leden van de adel die het bestuur grotendeels in handen hadden. De bevolking had geen zeggenschap in het bestuur en werd de eerste aanzet op weg naar een echte democratie gedaan in 1798 ten tijde van de Bataafse Republiek. Toen werd er namelijk een Staatsregeling aangenomen die het voor burgers vanaf 18 jaar mogelijk maakte hun stem uit te brengen. Er waren echter nogal wat voorwaarden aan verbonden (alleen mannen die belasting betaalden mochten meedoen) en duurde het tot 1917 toen het algemeen kiesrecht werd ingevoerd. We kunnen echter pas vanaf 1919 spreken van een ware democratie omdat toen ook vrouwen het kiesrecht kregen. Ons land wordt dus al bijna 100 jaar (met uitzondering van de bezettingsjaren door de Duitsers) volledig democratisch geregeerd en heeft dat zeker haar invloed laten gelden op de ontwikkeling van Nederland. We behoren tot de grootste economieën in de wereld en is de levensstandaard in Nederland iets waar menig bewoner van andere landen eigenlijk wel jaloers op mogen zijn.

De verkiezingen zorgen ervoor dat het volk grote invloed kan uitoefenen op het beleid

Het democratisch systeem in Nederland zit zodanig in elkaar dat niemand wordt overgeslagen. Er zijn daarom ook verschillende verkiezingen die er worden gehouden, van de Gemeenteraadsverkiezingen tot die voor de Tweede Kamer. Beide verkiezingen worden om de 4 jaar gehouden en krijgen verschillende gekozen leden de kans om de beloftes die zij gedaan hebben tijdens hun campagnevoering ook waar te maken. Wie eenmaal gekozen is en niet in staat is zijn of haar beloftes na te komen en ook niet op een adequate manier communiceert met het volk zal bij de eerstvolgende verkiezingen het mandaat terug moeten geven. De verkiezingen in Nederland zorgen er dus voor dat het volk steeds voor personen kan kiezen die luisteren naar haar wensen.

De Kiesraad organiseert de verkiezingen

Natuurlijk is er heel wat werk vereist om een verkiezing te kunnen organiseren en is dat de taak van de Kiesraad. Deze bestaat uit 7 leden en fungeren zij ook als het Centraal stembureau tijdens de verkiezingen van zowel de Eerste als de Tweede Kamer. Tijdens de verkiezingen wordt het volk in staat gesteld om haar stem uit te brengen bij de vele stembureaus die verspreid over het land te vinden zijn. Er wordt streng erop toegezien dat alles ordelijk verloopt. Zo moeten de kiezers alle tijd en vrijheid krijgen om hun stem uit te kunnen brengen en worden alle persoonsgegevens via de aanwezige kiezerslijst goed nagetrokken. Dit systeem zorgt ervoor dat er geen sprake kan zijn van fraude en zijn er op elk stembureau ook nog waarnemers van de diverse politieke partijen aanwezig.

De stembureaus sluiten om 21.00u en worden de stemmen daarna geteld. Dit vindt altijd nog handmatig plaats en wordt de uitslag doorgestuurd naar het Centraal Stembureau in Den Haag. Deze zal dan de officiële verkiezingsuitslag bekend maken wanneer alle resultaten binnen zijn.

De Nederlandse verkiezingen zijn dus een heel eind gekomen als gekeken wordt naar het prille begin in de Bataafse Republiek en zorgt de hedendaagse wetgeving ervoor dat niemand boven de 18 jaar (en natuurlijk de Nederlandse nationaliteit heeft) wordt uitgesloten voor deelname. De transparantie van het systeem, van het lokale tot het Centraal Stembureau, zorgt ervoor dat de verkiezingen ook eerlijk verlopen en de democratie geen gevaar loopt.

Wie mag er allemaal stemmen?

In principe is iedereen die boven de 18 is en beschikt over een geldig legitimatiebewijs bevoegd om te  stemmen. Je bent echt niet verplicht om te stemmen. Veel mensen geven aan dat wanneer je niet stemt dit een verloren stem is en deze ‘fictief’ altijd naar de partij gaat die je niet aan de macht ziet. Het is ook leuk om te zien hoe de verdeling is op basis van leeftijd en beroep. Je ziet vaak dat dezelfde branches (bijvoorbeeld een loodgieter Utrecht) veel anders stemt dan een 18 jarige jongen die nog een bijbaan heeft bij de supermarkt. Iedereen heeft andere voorkeuren etc.

5 weetjes over het ontstaan van Nederlandse politieke partijen.

In een democratie zijn politieke partijen heel erg belangrijk. Mensen die dezelfde denkbeelden hebben over de samenleving vinden elkaar meestal in een politieke partij. Het doel van een politieke partij is om de belangen van de verschillende delen van de samenleving te behartigen. Hieronder zijn er 5 weetjes over het ontstaan van de Nederlandse politieke partijen.

#1 Deftige heren aan de macht.

Voor de helft van de negentiende eeuw bestonden er nog geen politieke partijen. Nederland kende toen een tweekamerstelsel die bestond uit een districtenstelsel en censuskiesrecht. Het waren een stel welgestelde heren die in de Tweede Kamer debatteerde en alleen mannen met voldoende bezit mochten stemmen. Maar niet alle kamerlieden waren daar eens mee.

#2 Kuyper.

Een kamerlid die niet eens was met het oude stelsel en protesteerde tegen het toenmalig beleid, was de predikant Abraham Kuyper. Hij kwam op voor de mensen van het volk die geen stemrecht hadden. Kuyper ging de straat op om handtekeningen te verzamelen en richtte toen de eerste Nederlandse politieke partij op, de Anti-Revolutionaire Partij oftewel ARP. Maar deze politieke partij was alleen voor de liberale protestanten. Niet alle lieden van de Tweede Kamer waren eens met deze nieuwe ideologieën van de nieuwe partij. Er werd geprotesteerd en met misgenoegen toegekeken toen Kuyper met succes handtekeningen verzamelde om zodoende zijn politieke partij op te richten.

#3 Christelijke politieke partijen.

Als reactie op het vormen van een protestantse politieke partij richtte de christenen ook een politieke partij op die het gewone volk vertegenwoordigde. De priester Herman Schaepman richtte de politieke partij op, de Rooms Katholieke Volkspartij oftewel de RKSP. Deze partij baseerde zich op de Bijbelse normen volgens de katholieke leer. Socialisme werd afgewezen en zij volgde de conservatieve ideologie.

#4 Industrialisatie.

In de eerste helft van de twintigste eeuw vindt er in Nederland een industriële revolutie plaats. Er is dan nog steeds een grote groep van de bevolking die helemaal niets te zeggen heeft in de politiek. Deze groep is de fabriek medewerkers. Zij maken hele lange werkuren in de fabriek, vaak onder onveilige en vooral ongezonde toestanden. Ze leefde een armoedig bestaan in kleine en donkere huizen. Door deze omstandigheden moesten zelfs de kinderen werken voor een armzalig loontje. Dominee Ferdinand Domela Nieuwenhuis vond dit bestaan een onrecht. Hij wilde opkomen voor deze groep en vormde de Sociaal Democratische Arbeids Bond oftewel de SDAB.

#5 De jaren 60.

Door de groeiende welvaart in de jaren zestig werd er maar aandacht geschonken aan individuele ontplooiing. Hierdoor kwamen oude bestaande structuren van de samenleving steeds meer weg te vallen. Er kwamen nieuwe ideologieën die ver stonden van de oude denkbeelden over de samenleving. Hierdoor ontstonden er nieuwe politieke partijen die heel erg populair werden onder de jongeren die zich niet konden vinden in de oude ideologieën. Zij voelden zich daardoor meer betrokken bij de nieuwe politieke partijen. Doordat de kiesgerechte leeftijd verlaagde naar 18 jaar werd deze groep jongeren met nieuwe ideeën een belangrijke groep. Deze groep vormde een achterban die inspraak eiste. De politieke partij sociaal-liberale Democraten 66 speelde er hierop gretig in en maakte zich sterk in de participatiedemocratie.

Er worden nog altijd nieuwe politieke partijen gevormd met soms nieuwe ideologieën. Maar de stem van het volk zal zich niet meer stil houden. Het volk gaat altijd zijn stem laten horen en zal kiezen voor de vertegenwoordiger die het meest gehoor geeft.

Wat politici kunnen doen om jongeren te bereiken?

Ik ben Andre en zo als vele politici weten we welk verschil jongeren kunnen maken tijdens verkiezingen. Maar hoe ik jongeren kan bereiken en betrekken in de politiek is niet zo makkelijk. Jongeren zijn moeilijker te bereiken dan oudere burgers en ze hebben vaak gehechtheden. Verder zijn ze mogelijk niet geïnteresseerd in politieke activeiten of hun interesses en prioriteiten kunnen anders worden gezien dan bij oudere leeftijdsgroepen.

Lange termijn verkiezing voordelen
Ik weeg de voordelen van het aantrekken van jongeren zwaarder dan de kosten daarvan. Zonder sterke partijdige identiteiten zijn jeugdstemmen mogelijk te winnen. Dit schept ruimte voor mijn partij om strategisch te denken over mobilisatie. Het werven van jongeren om aan campagnes te werken, biedt een eerste stap naar het cultiveren van een gevoel van loyaliteit aan de partij. De partij riskeert langdurige achteruitgang als ze niet in contact komt met een nieuwe generatie jonge supporters.

Face to face contact
De meest effectieve tactiek is deur tot deur gaan. Als ik direct contact met jonge kiezers heb verhoogt dat de kans dat ze stemmen op mijn partij. De persoonlijke interactie is belangrijker dan het type bericht dat wordt gebruikt om jongeren aan te moedigen om te stemmen. Ik zie ook dat jongeren het meest effectief zijn in het bereiken van hun leeftijdsgenoten, en ze zijn meer geneigd overtuigd te zijn door hun leeftijdsgenoten die hen vertellen dat het hun plicht is om te stemmen dan door partijdige campagnes of boodschappen die hen aan aanmoedigen om een bepaalde kandidaat te selecteren. Wil ik als partij jongeren mobiliseren, moet ik rechtstreeks met hen gaan praten.

Het gebruiken van sms berichten en twitter

In de afgelopen jaren zijn SMS-berichte en twitter populaire communicatiemiddelen geworden voor korte berichten. Het kan voor politieke campagnes een snelle en directionele communicatie vooral onder jongeren vergemakkelijken. Middels sms berichten kunnen supporters campagne updates, lokale evenementen en openbare optredens, evenals herinneringen om te stemmen ontvangen. Door informatie rechtsreeks naar mobiele telefoons te verzenden, gebruikt je niet alleen een voor de doelpopulatie bekend communicatiemiddel, maar bereik je ook doelgroepen in gebieden met beperking in internettoegang.

Genereren van Digitale video’s
Het creëren van een site voor het delen van campagne gerelateerde digitale video’s, om jongeren te bereiken. Het is niet alleen kostenbesparend maar het is makkelijk te delen onder doelgroepen, anders dan bij televisie en radiospotten. Verder kan het onopvallend samengevoegd worden in gebruikelijke activiteiten van jongeren, zoals het controleren van hun e-mail of facebook pagina. Gegenereerde video’s kunnen een bijzonder effectief instrument zijn voor het verspreiden van minder die complexe informatie en het aantrekken van jongere ondersteuning via sites voor online video uitwisseling.

Jongeren moeten zich identificeren met de partij
In de afgelopen jaren hebben jonge kiezers zich minder geïdentificeerd met een partij. Een jong persoon in 1964 had meer dan twee en een halve keer kans zich te identificeren met een politieke partij dan een jong persoon in 2010. Verder stoot partijdige affiliatie jongeren af. Partijondersteuning bij jongeren over verschillende verkiezingen is onstabiel. Deze verzwakking van partizanenidentificatie en instabiliteit heeft gevolgen voor politieke partijen. Partijen slagen er niet in de volgende generatie partijleden aan te trekken. Dientengevolge verliezen partijen een natuurlijke donatiebasis en vrijwillige bron. Het werk van mobilisatie wordt ook uitdagender gemaakt omdat minder jongeren zich identificeren als supporters. Dit is een probleem omdat partijen en kandidaten geneigd zijn om hun geïdentificeerde supporters te mobiliseren, omdat deze benadering het minste risico op korte termijn inneemt.